“ไว้วันหลัง” ไม่มีอีกแล้ว พี่ชายฮลุนเปิดใจสุดอาลัย เสียดายที่สุดแทบไม่มีรูปคู่กับน้องชาย

Key facts

• ผมขออนุญาตเล่าความรู้สึกของผมสักนิดหนึ่งนะครับ ตั้งแต่วันที่น้องจากไป มีเรื่องหนึ่งที่ผมรู้สึกเสียดายที่สุด ไม่ใช่เพียงการไม่ได้เห็นน้องเดินไปถึงความฝัน ไม่ได้เห็นว่าน้องจะเติบโตและไปได้ไกลแค่ไหน แต่คือการที่ผมแทบไม่มีรูปคู่กับน้องเลย
• ผมเพียงอยากเห็นน้องมีความสุขกับสิ่งที่เลือก อยากเห็นน้องได้ใช้ชีวิต ได้ทำตามความฝัน และได้เห็นรอยยิ้มของน้องไปอีกนานๆ
• ตอนที่น้องยังอยู่ ผมพยายามระมัดระวังเรื่องพื้นที่ส่วนตัวของน้องมาโดยตลอด เพราะไม่อยากให้การเป็นตัวผม หรือการใช้ชีวิตของผม ไปกระทบกับชีวิตและเส้นทางของน้อง จึงเลือกที่จะอยู่ห่างๆ และคอยสนับสนุนอยู่ตรงนั้น
• บางครั้งมีคนถามว่า “เป็นพี่ชายของน้องเหรอ?”
• ผมยังไม่กล้าตอบด้วยซ้ำว่า “ใช่ครับ ผมเป็นพี่ชายของเขา”
• ไม่ใช่เพราะผมไม่ภูมิใจที่เป็นพี่ของน้อง แต่เพราะอยากให้น้องมีพื้นที่ของตัวเอง อยากให้น้องได้ใช้ชีวิตและเดินตามความฝันอย่างเต็มที่